Ruch ten polega zwykle na spacerowaniu, musztrowaniem rozpościerających na kuli lekarskiej, trenowaniu oddechu koniecznego przy pozostałym etapie porodu.
W skutku porodu organizm potomny noworodek wożony jest z macicy matki do środowiska zewnętrznego.
Poród może być postrzegany jako przeciwieństwo śmierci, jako że stanowi początek życia poza organizmem matki. W większości kultur wiek oznaczany jest w zwróceniu do tego właśnie wydarzenia.
Za początek porodu uważa się moment wystąpienia regularnych przygnębiających skurczów macicy, jakim towarzyszą zmiany zachodzące w szyi macicy, głównie jej obcięcie i rozwarcie.
W pozostałym etapie dziecko jest obijane z brzucha matki przez przewód rodny, poprzez zarówno skurcze macicy jak i nader silne zdobiące ruchy przesłonie zwane popularnie parciem. Zazwyczaj dziecko wychodzi z brzucha najpierw głową. Czasami jednak zdarza się niezgodne ułożenie płodu i jako pierwsze na globie pojawiają się stawki albo tyłki niemowlaku.